Berry Kooiman.nl

Nieuw seizoen

2011-10-21T19:45:00.001+02:00

Na een paar weken vakantie is het even moeilijk opstarten: stramme spieren, moeizame balans en fijnmotorisch nog niet helemaal scherp.
Inmiddels zijn we drie keer bij Heinz Reinkemeier in Dortmund geweest, uitsluitend luchtgeweertraining. In overleg met de Coördinator Topsport is een trainingsplanning gemaakt wat er in het kort op neerkomt dat ik tot 1 januari uitsluitend luchtgeweer staand schiet. Daarna pak ik KKG liggend en knielend op en later komt KKG staand erbij. Deze planning wordt door diverse schutters op het internationale toneel toegepast, nu is de tijd om te kijken of het ook voor mij werkt.
Met het begin van de lente komen de trainingsdagen in de nieuwe accommodatie in Emmen. Eindelijk een schietbaan in Nederland waar het schieten met wind en zonlicht getraind kan worden, gebouwd volgens de internationale standaard. In Papendal is ook een schietaccommodatie ingericht: een aluhal voor 10 meter luchtgeweer en luchtpistool, voorzien van vast opgestelde Scatts en Sius-Ascors en altijd beschikbaar. Daarnaast is er op loopafstand toegang tot fitnessruimtes en paramedische begeleiding.

Begin november is mijn nieuwe luchtgeweer klaar: een Anschütz 9003 met MEC Mark 1 rotation. Voordat de keuze op deze combinatie viel zijn er diverse trainingsuren geweest met andere geweren. De kolf brengt het wapen dichterbij het lichaam wat de balans merkbaar verbetert en vergemakkelijkt. De standaard kolf wordt nog op een aantal punten aangepast om beter bij mijn houding en lichaamsbouw te passen, vooral qua lengte en de positie van de handgreep. De ervaring die we hiermee opdoen wordt gebruikt voor de KKG kolf voor volgend jaar. Waarschijnlijk komt MEC daarna met een XL-versie van de huidige geweerkolven.

De eerste wedstrijd waar we ons op richten is de RIAC Luxemburg, het weekend voor kerst.

Europees Kampioenschap Belgrado

2011-08-09T13:47:00.001+02:00

De laatste wedstrijd van het seizoen: de Europese Kampioenschappen in het Servische Belgrado. In 2005 waren hier ook al de EK, toen nam ik nog deel als junior. Vorig jaar was hier de World Cup, als voorbereiding op deze EK.

De laatste weken voor deze wedstrijd zijn anders gegaan dan normaal: veel meer uren op de Scatt, meer driehoudingen-wedstrijden in trainingen (3-4 per week) en meer afwisseling in de fysieke trainingen. Ook ben ik twee weken voor vertrek naar Dortmund gegaan om twee volle dagen met Heinz Reinkemeier én Gaby Buhlmann te trainen. Vijf dagen voor aankomst in Belgrado een trainingsverbod gekregen: rust was de belangrijkste training.

De eerste trainingsdag in Belgrado, maandag 1 augustus was verdeeld in twee delen: van 09.00-10.30 liggend en van 12.00-13.30 staand en knielend. Volgens het schema zou onze baan van 10.30 tot 12.00 uur gebruikt worden door Estland, deze schutters hebben we echter niet gezien.

De dinsdag was vrij, op de woensdag was de PET liggend (Pre-Event-Training). Deze training ging erg goed; ik kon inspelen op de wind en mijn techniek vasthouden. Het schotbeeld zag er goed uit. Wel zou de schietmat een grote uitdaging worden: tussen de elleboog en de betonnen vloer lag niet meer dan een stuk vloerbedekking, laagpolig. Op verzoek van schutters en coaches stond de jury toe dat deze éénmaal dubbelgevouwen werd. Hiermee was het enigszins te doen.

De eliminatie ging beter dan verwacht: 590 met helaas de vijfde serie 95. Na vier series en 396 op de teller moest ik pauze nemen. Ik kreeg daarna in de eerste zes schoten mijn ritme en techniek niet gevonden. Daarna schoot ik de wedstrijd goed uit; 99 en een teken dat de techniek ook met spanning te controleren was. Omdat, gezien de moeilijke omstandigheden 581 voldoende was om je voor de kwalificatie te plaatsen ging ik gemakkelijk door.

De volgende dag, de kwalificatie was gemakkelijker. Minder wind maar wel sterk wisselend zonlicht. Dit laatste heeft mij in de laatste twee series circa vier punten gekost: ineens kwam de zon op waardoor de schoten bovenin belanden. De start was weer zoals ik hier lang naar gezocht heb: 100. Uiteindelijk wist ik wederom 590 punten te realiseren.
Helaas 590 maar wel weer 590 sinds 2009. De afgelopen twee jaar heb ik veel gezocht naar de juiste houding en techniek waarbij verschillende trainers mij en een lagere houding gelegen hebben. Kort voor vertrek naar de EK heb ik dit aangepast: in overleg met Heinz en Gaby. Een hogere houding – eigenlijk zoals ik ooit begonnen ben met liggend schieten - lijkt simpelweg beter bij mijn lichaamsbouw te passen en is voor mij veel beter te controleren. Ik was erg blij dat ik in deze houding stabiel en goed geschoten heb. Heinz had ook weinig te melden: dit is de goede weg, de basis ligt er.

De volgende wedstrijd was driehoudingen. Gezien de weersverwachting zou dit een lastige wedstrijd worden: warm, wisselende wind en wisselend licht. De hoge vochtigheidsgraad maakte het ook nog eens benauwd. De dagen vooraf veel gedronken om hier tijdens de wedstrijd geen tekort aan te krijgen. Bijdrinken wat je zweet tijdens een driehoudingenwedstrijd is bijna niet te doen.
De wedstrijd ging moeizaam: liggend begon ik goed, 99 maar kreeg vervolgens onverklaarbare schoten. Deze zaten in rare hoeken, anders dan de wind zou verklaren. Door de krappe tijd zat er niets anders op dan schade zoveel mogelijk te beperken. Hetzelfde probleem hoorde ik bij meer schutters en trainers.
Staand ging beter. Ik heb veel aandacht besteed aan het rustig worden, hartslag onder controle houden en de ademhaling laag houden, ondanks de stijgende temperatuur. Hoewel houding goed was kreeg ik de techniek niet onder controle. Veel beweging waardoor het vaker reactieschoten werden. Zoals vaker dit seizoen zitten de meeste schoten er goed op maar zijn er per serie een aantal schoten ver weg waardoor ik teveel punten verlies. Met moeite wist ik de laatste twee series goed te schieten en 365 te behalen. Voor mij, onder deze omstandigheden zeker niet slecht maar niet zoals gewenst.
Knielend ging qua houding super: zelden stabieler en ontspannender gezeten. Helaas kreeg ik de techniek niet voldoende onder controle om tienen te schieten; de groepen waren goed maar steeds 3-4 tienden te groot. Ik kan nog niet verklaren wat het was, ook Heinz kon dit niet duidden.
Totaal had ik 1123, zeker niet de score waarvoor ik naar Belgrado gereist ben. Heinz blijft echter stellig: dit seizoen een hoop veranderd om enkele jaren goed te maken. Dit heeft tijd nodig en de twee keer 590 geven aan dat we op de goede weg zijn.

Het afgelopen seizoen is er veel veranderd, op alle vlakken. Technisch zijn er ook veel zaken aangepakt die nog niet resulteren in meer punten. Geduld is een schone zaak en in de schietsport iets forceren is vrijwel onmogelijk. Voorlopig rust en eind september wordt het geweer weer uit de kast gepakt.

WC München

2011-07-07T20:41:00.000+02:00

Halverwege vorige maand was de laatste World Cup van dit jaar, München. Een bekende baan, vorig jaar waren hier de Wereldkampioenschappen.
De wedstrijdvoorbereiding, zowel PET (laatste training voor wedstrijd) als moment van opstaan tot aanwezigheid schietbaan gaat steeds gestructureerder. Vaak met muziek op en gefocust op de wedstrijd die komt. Deze nieuwe benadering is nog wat onwennig al merk ik wel dat het tijdens de wedstrijd zelf minder spanning geeft. De spanning die er is komt ook al in de proef waardoor je veel zaken al in deze fase van de wedstrijd kan oplossen. Liggend wist ik er in de eliminatie een 587 uit te persen, in de kwalificatie een 585. Grootste struikelblok is de trekkertechniek; voor het goed afdrukken én timen zijn nog vele uren op de Scatt noodzakelijk. De houding past steeds beter.
De driehoudingen ging redelijk goed. Staand ging niet zoals gewild en had ik regelmatig niet-verklaarbare schoten. Gelukkig zat Heinz Reinkemeier als trainer ('Ballistisch Berater') erachter en kon hij op enkele momenten inspelen. Het voordeel van een toptrainer is dan goed merkbaar: continu analyseren en scherp op het uitvoeren van de juiste techniek. Het proces voorbespreking - uitvoering - evaluatie is daarbij altijd aanwezig. Knielend ging beter: vooraf was duidelijk de opdracht gegeven dat er zoveel proefschoten gebruikt worden als nodig, totdat het geweer rechtomhoog springt en de schoten 'plakken'.

De komende weken staan in het teken van trainingen op de Scatt, waarbij de controle tijdens de wekelijkse training in Dortmund is. De Scatt-trainingen kunnen sindskort op Papendal waardoor er een vaste accommodatie beschikbaar is. Eind juli vertrekken we naar de Europese Kampioenschappen in Belgrado (Servië).

WC Fort Benning

2011-05-27T21:35:00.000+02:00

Na de WC in Sydney heb ik samen met Heinz Reinkemeier intensief klein kaliber getraind. Wekelijks bij MEC in Dortmund enkele uren op de Scatt en daarnaast thuis vele uren op de schietbaan in Barneveld. Veel trainingswedstrijden, veel schoten. De periode tot de WC Fort Benning ging het steeds beter met zelfs een 1160 (nieuw PR) in de laatste 10 dagen voor vertrek. De laatste training in Dortmund behaalde ik met luchtgeweer 587 punten.
Het ging en gaat steeds beter waarbij vooral de basis goed is. De score's zijn constanter met steeds meer controle over de techniek. Heinz was vooraf duidelijk: in Fort Benning brengen we de wijzigingen in een wedstrijd in de praktijk en richten ons op een score tussen de 1140 en 1150. Met deze persoonlijke opdracht vertrokken we op vrijdag 13 mei naar Atlanta (GA). Van daaruit vertrokken we per bus naar Columbus (GA), een rit van circa 2,5 uur. Op de zaterdag even gesport om de jetlag (6 uur tijdsverschil) weg te werken, op zondag de eerste training. Het gevoel was goed; schoten vielen goed en er was controle. Nog niet de score's zoals in de training maar wel de houding die direct past. Om mij meer op klein kaliber te richten hebben we besloten geen luchtgeweer te schieten bij deze World Cups. Peter Hellenbrand wist hier met een goede vierde plaats (597) een quotumplaats te behalen; in de afgelopen negen jaar niet meer voorgekomen.
De eerste wedstrijd voor mij was driehoudingen. Liggend was aan het begin onwennig, na acht schoten kon ik de knop omzetten en verloor ik in de laatste 32 schoten slechts twee punten. Staand ging moeizaam; ergens was er instabiliteit. De wind nam toe en daardoor werd onbalans gecreëerd maar niet in deze mate. Met enkele pauzes en duidelijke aanwzijgingen van Heinz wist ik er een 367 uit te persen. Knielend was de houding goed maar maakte ik teveel fouten met de trekkertechniek en het narichten. Pas een maand geleden is door de Scatt duidelijk geworden dat hier winst te behalen is. Ik heb hier veel op getraind maar kan dit nog niet combineren met wedstrijdspanning en het analyseren van de wind. Helaas slechts 377 en totaal 1139.
Enkele dagen later volgde liggend. Tijdens de PET een wedstrijdstart geoefend die mij scherp zette voor de volgende dag. De start ging goed; 98-100 met twee keer 9,9. De groepen waren goed en de wind had nagenoeg geen invloed. Vasthouden was lastiger: doordat enkele schoten op een onverwachte plaats zaten ging ik mij teveel focussen op de wind, waarbij de techniek verslapte. Uiteindelijk 584 punten wat vier punten te weinig was om door te gaan. Dat 588 voldoende was geeft wel aan dat het niet gemakkelijk schieten was.

Terug in Nederland richten we ons op de WC München, de laatste die jaar. Vlak voor München ga ik samen met Rolf naar Zuid-Tirol voor een trainingsstage van drie dagen met de Zwitsers, Italianen en Amerikanen. De buitenbaan geeft mij de kans om nog wat lotnummers te testen (hoe doen ze het in de wind?) en met Heinz nog wat aanpassingen in de houding door te voeren. Er is nog veel werk te verzetten maar met het huidige trainingsprogramma, met regelmatig feedback en verbeterende trainingsfaciliteiten gaat het steeds iets beter.

World Cup Sydney

2011-03-30T17:05:00.000+02:00

De afgelopen twee weken was de eerste grote test. Na een aantal grote veranderingen in het trainingsprogramma was de World Cup Sydney de eerste mogelijkheid om de veranderingen in de praktijk te testen. Een goede ervaringen: de vele uren luchtgeweer staand hebben voor KKG staand vruchten afgeworpen. Met 377 heb ik voor mijzelf een nieuw PR geschoten. Liggend ging helaas niet goed: een aanpassingen in de positie van de schietriem (dichter bij elleboog - lager) zou de linkerarm meer moeten ontspannen maar blijkt bij wedstrijdspanning een ongecontroleerde opslag te geven. Sleutelen en verder. Knielend - met dezelfde riemaanpassing - was mede daardoor ook ondermaats. Met de score van 1138 kwam ik niet door de eliminatie.

De tweede start - KKG liggend - ging beter. Het voordeel van het bijhouden van een trainingslogboek is dat ik snel terug kan grijpen op instellingen van bijvoorbeeld twee maanden geleden (de 'oude rieminstelling'). Omdat we tussen de 3-houdingen en liggend twee trainingen hadden kon ik dit direct doorvoeren. Op de wedstrijd zelf bracht mij dit naar 589. De innertens zaten er weer goed op en ook de laatste twee series waren met 99 (2x 9,9). Het was geen gemakkelijke wedstrijd, de zgn. 'ghostwind' zoals de Aussies het noemen speelde ook de regerend Olympisch kampioen op deze discipline parten, hij kwam niet verder dan 591.Voor mij nu zaak het te evalueren en verder te perfectioneren. Wordt vervolgd!

Begin van een nieuw seizoen

2010-10-31T21:46:00.000+01:00

Het nieuwe seizoen start traditioneel met het luchtgeweer staand. Beginnend met trainingen zijn ook de eerste wedstrijden achter de rug: 588 en 585. Constanter en startend met een hoger niveau dan vorig jaar. Dit is onder andere een gevolg van enkele wijzigingen in houding en wapen: positie van de linkerarm op de heup, positie linkerarm onder het wapen, type handsteun onder wapen, afstelling schouderhaak, aanpassing stand en kanteling heup. Naast het schiettechnische is ook de fysieke training aangescherpt. Nadat in het vorige seizoen de algehele conditie verbeterd is komen er nu meer specifiekere oefeningen, met name gericht op stabiliteit. Deze fysieke trainingen werken: een hoger schietritme, sneller balans vinden en langer volhouden. Ook is de hartslag gedurende de wedstrijden lager en beter controleerbaar.

Tussendoor zijn er ook enkele trainingen klein kaliber geweest, vooral liggend is een progressie waarneembaar. Enkele wijzigingen in de houding geven meer ontspanning en een vaster gevoel.

De komende weken is het toewerken naar de eerste internationale wedstrijden eind december dit jaar.

WK München 3x40

2010-09-05T19:40:00.000+02:00

De start van de eliminatie 3x40, ging goed. Na de liggende wedstrijd heb ik een andere tactiek toegepast wat resulteerde in een goede 395. Met dit goede gevoel ging ik de staand serie in. Na een voor mij superstart (95) raakte ik de controle kwijt: meer beweging en niet meer in staat te corrigeren. De behaalde 357 was helaas onder mijn niveau. Balend van deze score moest ik nog knielend schieten. Mede dankzij de mentale begeleiding aldaar wist ik een 382 te schieten en het totaal op 1134 te zetten. Geen superscore maar wel het niveau van dit jaar.

Direct na de WK begon mijn vakantie. Inmiddels is deze alweer voorbij en start ik morgen (maandag) met de eerste trainingen voor het nieuwe seizoen. Een rustige start waarbij a.s. zondag de kick-off van het seizoen op het programma staat en tegelijk de eerste wedstrijd luchtgeweer.

WK München - liggend

2010-08-02T21:40:00.000+02:00

De afgelopen twee dagen stond het liggend schieten op het programma. Op zondag 1 augustus de eliminatie, de dag erna de kwalificatie met aansluitend de finale.
Mijn beide teamgenoten, Peter Hellenbrand en Rolf van der Velde waren in de eerste doorgang ingedeeld, ik moest in de tweede aantreden, startend om 15:15 uur. Na een goede proef startte ik met de wedstrijd. De eerste serie ging technisch wat onzeker maar ik wist met 98 te openen. Daarna even een rustmoment gepakt en met wat meer moed de tweede serie 100 geschoten. Bij de eerste schoten van de derde serie ging de wind echter veranderen: wisselende richtingen en daarmee andere afwijkingen. Ik kon het op dat moment niet meer volgen en schoot hierdoor drie slechte series. De laatste serie was de wind wel weer uit één richting en kon ik hier weer goed op anteciperen. Helaas is de 583 die ik schoot veel te laag voor de kwalificatie, 590 was noodzakelijk geweest. Fysiek en mentaal gaat het steeds beter, de techniek en het anteciperen op een wisselende wind gaat nog niet naar wens. Gelukkig is binnenkort de open schietbaan in Emmen gereed en kunnen we eindelijk dichtbij huis op wind trainen.
Dinsdag staat voor Peter (08:00 uur) en mij (12:00 uur) de eliminatie 3-houdingen op het programma.

Wedstrijdseizoen

2010-07-25T15:15:00.000+02:00

Inmiddels is het klein kaliber wedstrijdseizoen al volop bezig. Het seizoen opende met de ISAS (Dortmund, Duitsland) en is nu bijna op zijn eind. Echter, de belangrijkste wedstrijd staat voor de deur: de Wereldkampioenschappen in München, Duitsland. Het beloofd de grootse WK ooit te worden (2500 schutters uit 90 landen) en de eerste wedstrijd waar quotumplaatsen voor de Olympische Spelen van London 2012 gewonnen kunnen worden. Spannend, fascinerend en motiverend!
Op woensdag 28 juli 2010 reizen we aan, op donderdag volgt de eerste training, vrijdagochtend training en 's middags de 'Opening Ceremony'. Niet zomaar een opening: de wereldberoemde Marienplatz zal dit keer het decor zijn. Onder andere Jacques Rogge, voorzitter van het IOC (International Olympic Committee) zal aanwezig zijn en de '50th ISSF World Shooting Championship, Munich 2010' openen.

De weg naar de WK was niet gemakkelijk: veel training, veel wedstrijden maar helaas nog niet de zo gewenste vorm. De fysieke trainingen op Papendal en op locatie bij wedstrijden gaan goed en ook de mentale training, onder leiding van Hardy Menkehorst gaan goed. Het toepassen van de mentale vaardigheden in training en wedstrijd gaat goed en geven al snel resultaat. Dit merkte ik vooral in de World Cup in Fort Benning, Amerika. Ondanks de hoge temperaturen en luchtvochtigheid was mijn hartslag tijdens de wedstrijd circa 25-30 slagen lager dan normaal. Een winst die met fysieke training niet te boeken is!

Het vergroten van het aantal technische trainingsuren geeft echter nog geen resultaat. In eerste instantie leek de oorzaak bij de trainingsintensiteit te liggen: meer trainingsuren betekent dat je hier mentaal maar ook lichamelijk aan moet wennen. Na de World Cup in Belgrado kreeg ik het gevoel dat de oorzaak technisch moest zijn. Dit lijkt ook zo te zijn: bij de trainingen zijn we nu een stuk scherper op houding en techniek Dit lijkt zich nu al uit te betalen: met name kleine trainingswedstrijden geven al betere resultaten. Het doortrekken naar een wedstrijdniveau is de volgende stap.

Natuurlijk waren er in de afgelopen maanden ook positieve punten te melden, een kleine opsomming:
- juli: WC Belgrado - nieuw PR A-toenooi LG met 583 punten
- juni: trainingswedstrijd Barneveld - nieuw PR LG 593 punten
- juni: LKK Haarlem - KKG liggend 597 punten
- juni: LKK Haarlem - KKG knielend 582 punten
- maart: DK-D3 Haarlem - KKG 3x40 1153 punten

Met dit nieuwsbericht is er een einde gekomen aan de website zoals deze er een paar jaar online heeft gestaan. Deze nieuwe vorm maakt het voor mij eenvoudig berichten te plaatsen hetgeen ik dan ook vaker zal doen. Houdt deze weblog dus goed in de gaten!

WC Fort Benning

2010-06-25T16:25:00.001+02:00

Het seizoen is voor ons, de schutters in het fulltime programma, inmiddels in volle gang. Na de internationale wedstrijden in Dortmund (ISAS) en Hannover (ISCH) staat volgende week de World Cup in Fort Benning, VS op het programma. Ik zal hier, net als de vorige wedstrijden op drie onderdelen deelnemen: luchtgeweer staand, KKG 3-houdingen en KKG liggend. Na de tegenvallende resultaten bij deze twee wedstrijden verwacht ik dat de aanpassingen en verbeteringen in de techniek hun vruchten afwerpen. Tevens heb ik vorige week een aantal dagen extra op wind kunnen trainen in München. Dit goede gevoel kan ik meenemen.
Deze World Cup zal tevens mijn eerste ervaring met tijdsverschillen zijn.

Informatie en resultaten World Cup

Fulltime programma

2010-05-05T22:18:00.001+02:00

In juli 2009 was het een feit: als eerste schutter toetreden tot het nieuw opgezette fulltime trainingsprogramma van de KNSA. Hoewel het even wennen was had ik het ritme vrij snel opgepakt. Nu, zeven maanden later, kan ik niet anders zeggen dan dat het goed voelt. Iedere dag met je sport bezig zijn geeft mogelijkheden die er eerder niet waren. Waar ik voor dit programma moeite had om mijn uren met het luchtgeweer te maken (er waren simpelweg geen mogelijkheden voor) sta ik nu wekelijks circa zes tot acht uur met dit wapen in mijn handen. Dit blijkt al uit het feit dat ik in deze zeven maanden bijna zevenduizend luchtkogeltjes verschoten heb. Daarbij komen nog de schoten die ik met het klein kaliber geweer gedaan heb.

Hoewel het programma doordeweeks alle tijd opslokt zijn de weekenden rustig. Ik merk ook dat dit nodig is: het lichaam rust geven en het hoofd leegmaken. Natuurlijk zijn er ook periodes waarbij ook in de weekenden geschoten wordt: wedstrijden, met name internationale worden ook vaak op zaterdag en zondag gehouden. Gelukkig worden in deze gevallen de rustmomenten in de ‘tapering-week’ gestopt. Op deze momenten, na vier of zes weken training, wordt gedurende enkele dagen geen schot gelost en wordt er ontspannen (zwemmen) of licht intensief gesport (fietsen). Het beste moet dan vaak nog komen: in de eerste weken na dit rustmoment voelt het lichaam weer fris en gaan training én wedstrijd merkbaar beter.

Het trainen met het luchtgeweer geeft naast een verbetering van de techniek ook het voordeel dat er veel meer wedstrijden zijn. Hierdoor kon ik in de afgelopen maanden aan diverse wedstrijden deelnemen: BeNeLux Cup, RIAC Luxemburg, IWK München en InterShoot. Terugkijkend is er een duidelijke trend te zien in de prestaties: opwaarts. Waar ik vooraf hard mijn best moest doen om 570+ te schieten is op dit moment de 580-lijn meerdere malen doorbroken. Op het laatste toernooi (InterShoot) wist ik op de afsluitende twee dagen 587 en 584 te halen. Deze score’s stelden mij ook in staat deel te nemen aan twee finales: voor mij nieuw maar een leuke en zeer leerzame ervaring.

De komende week staat weer in het teken van ‘tapering’. Daarna wordt het klein kaliber geweer weer uit de kast gehaald: de afgelopen twee maanden heb ik namelijk vrijwel uitsluitend LG staand geschoten. De eerstvolgende wedstrijd is ISAS in Dortmund. Hierbij schiet ik zowel KK liggend, 3x40 als LG.

Link website Intershoot: http://www.intershoot.nl/